„Zwierzył się ze swego projektu Toimniża, lecz napotkał estry sprzeciw. Indianin twierdził (a musiał o tym dobrze wiedzieć), że do Custer nie przyjeżdżali handlarze futer od chwili prawie całkowitego wytrzebienia zwierzyny w Czarnych Górach, a liczyć na karczmarzą — to ryzyko daremnie przebytej drogi. Właśnie, ta droga. Z miejsca, w którym obecnie przebywali, dzieliła ich od Custer City i od Laramie prawie ta sama odległość, ale droga do Custer wiodła przez uciążliwe i niebezpieczne Bad Lands — Złe Ziemie i wymagała więcej czasu niż do Laramie. Jadąc z Gór Wielkiego Rogu do Laramie, można było ominąć Złe Ziemie, więc taką podróż doradzał Toimniża.
— W Laramie — stwierdził Karol — widziałem tylko fort i kilka farm hodowlanych. O kupca będzie tak samo trudno albo jeszcze trudniej niż w Custer.
Na to Indianin zauważył, że fort Laramie został założony jako placówka handlowa, prowadząca między innymi skup skór i dopiero znacznie później obsadziły go Milahanska. Jednakże co roku na wiosnę przybywali do Laramie handlarze futer, a bodaj że i na miejscu działał jakiś sklep zaopatrujący wędrowców we wszystkie potrzebne w dzikich stronach przybory traperskie oraz w żywność.
Milahanska — Długie Noże. Tak nazywali Indianie kawalerię uzbrojoną w szable.“(11)